2e Fase

Deze fase staat in het teken van paniek en verwarring. Want als de eerste weeen zich aankondigen verdwijnt het paradijselijke gevoel van de eerste fase. Er vinden contracties plaats in de gesloten baarmoeder, waardoor het kind van alle kanten in het nauw wordt gedreven. Er ontstaat dus een stuwende kracht in een gesloten systeem. Het kind ervaart de baarmoeder nu als een gevangenis. De veiligheid van de 1e matrix maakt plaats voor angst. Het is echter een vage angst , het is meer een angst voor een ophanden zijnde dreiging. Deze fase gaat veelal gepaard met gevoelens van machteloosheid, geen uitweg zien, eenzaamheid , minderwaardigheid, schuld en diepe wanhoop. Het leven lijkt zinloos. Deze fase kan erg lang duren. Was er in eerste instantie sprake van een eeuwige hemel, nu van een eeuwige hel. Het kind voelt zich voor altijd verdreven uit het paradijs. Alle positieve gevoelens hebben plaatsgemaakt voor apathie, er is geen enkele neiging om in actie te komen. Het voelt zich voor altijd verdoemd en door God en alleman verlaten